هوش عاطفی و نقش آن در تحکیم پیوند زناشویی

هوش عاطفی و نقش آن در تحکیم پیوند زناشویی

به راستی چه کسانی در زندگی موفق خواهند بود؟

میزان بهره هوشی برای توجیه تفاوت سرنوشت آدمهایی که از نظر عقلی، امید به آینده و فرصتهای زندگی در وضعیت تقریباً یکسانی قرار دارند. معیار مناسبی نیست. هنگامی که 95 نفر از کسانی که دهه 1940 دانشجوی دانشگاه هاروارد بوده و اکنون به میان سالی رسیده بودند مورد بررسی قرار دادند، معلوم شد که تیزهوش ترین دانشجویان آن سالها، در مقایسه با دانشجویان متوسط موفق نبودند و به ویژه از لحاظ درآمد و پرکاری و بارآوری در وضعیت پایین قرار داشتند.

بهره هوشی افراد هیچ گونه اطلاعاتی در این باره نمی دهد که آنها در فراز و نشیب زندگی چگونه عمل خواهند کرد و مسئله همین جاست. هوش و استعداد تحصیلی هیچ گونه آمادگی و مهارتی برای جدال با ناملایمات زندگی یا استفاده از فرصتهای مطلوب به دست نمی دهد و به فهم آن که بهره هوش بالا هیچ نوع تضمینی برای رفاه و تأمین مالی، اعتبار و شهرت اجتماعی یا خوشبختی در زندگی نیست ولی باز هم مدارس و فرهنگ ها بر هوش و استعداد تحصیلی افراد تأکید زیادی دارند و از شعور احساسی که مجموعه ای از خصوصیات شخصیتی است و به همان اندازه در سرنوشت فرد موثر است، غافل اند.

این امر در مورد زنان و مردان کمی تفاوت دارد. مردانی که دارای بهره هوشی بالا هستند از روی علائق و توانایی های گستره عقلانی شان – نه احساسی – مورد شناسایی قرار می گیرند. آنها آدمهایی جاه طلب، سودمند، قابل پیش بینی، لجوج، انتقادگر، فروتن، نازک نارنجی و کمرو هستند و از نظر احساس سرو و بی عاطفه هستند.

مطلب مرتبط :   عوامل موثر در تحکیم روابط زناشویی

برعکس، مردهایی که از نظر هوش عاطفی قوی ترند از نظر اجتماعی متعادل شاد و سرزنده اند و هیچ گرایشی به ترس یا نگرانی ندارند. آنها ظرفیت چشم گیری برای تعهد و سرسپردگی به مردم یا اهداف خود، پذیرش مسئولیت و قبول چهارچوب اخلاقی دارند. آنها با خود، دیگران و دنیای اجتماعی اطراف خود بسیار راحت برخورد می کنند.

زنانی که فقط از بهره هوشی (IQ) بلا برخوردارند. اعتماد به نفس خوبی داشته، در بیان موضوعات عقلانی ارزشمند و اندیشه های خود فصاحت کافی دارند و دارای علایق زیبا شناسانه و روشنفکرانه زیادی دارند. آنها افرادی درون گرا مستعد نگرانی، فکر و خیال و گناه هستند و در ابراز خشم خود تأمل می کنند، اگرچه معمولاً آن را به طور غیر مستقیم نشان می دهند. برعکس، زن هایی که از نظر هوش عاطفی قوی ترند دوست دارند احساسات خود را به طور مستقیم بیان داشتند، راجع به خود مثبت فکر کنند. زندگی برای آنها معنا دارد و همچون مردان هم نوع خود، آدمهایی اجتماعی و گروه گرا هستند. احساسات خود را گونه ای مناسب ابراز می کنند و به خوبی از عهده فشارهای روانی برمی آیند.

آنها برخلاف زنهای دارای بهره هوش بالا (از نوع خاص) به ندرت احساس نگرانی و گناه می کنند و کمتر غرق در اندیشه می شوند.