نگاهی بر عکس های گرفته شده از سیاره سرخ توسط فضاپیمای اوربیتر


شاید بشه از زمین، مریخ رو خوب دید اما با نگاهی به نماهای بسته گرفته شده از این سیاره میشه تا حدودی به زیبایی توصیف ناپذیر اش فهمید.

از سال ۲۰۰۶ میلادی تا کنون فضاپیمای Reconnaissance Orbiter به دور مریخ می چرخه و با به کار گیری دوربین HiRISE عکسایی فوق العاده از سطح اون میگیره.

در ادامه این مطلب با سایت ما همراه باشین تا به اتفاق همدیگه به تماشای مجموعه از تصاویر باورنکردنی از این سیاره بشینیم که ظرف سالیان گذشته از اون گرفته شده.

در نظر داشته باشین عکسایی که در ادامه می بینین دارای رنگای غیر واقعی هستن تا بهتر ویژگی مریخی بودنشون واسه شما روشن شه. از طرفی محققان با دستکاری رنگ تصاویر بهتر می تونن روند تغییر پستیا و بلندیا و شیارهای سطح این سیاره رو مورد آزمایش بذارن.

در طول تابستون، در قطب شمال مریخ، تموم یخای روی سطح سیاره از بین می رن و ترکایی که در زیر اونا قرار داشته رو می شه. این ترکا شاید به خاطر گسترش یخای زیر زمین و تغییر فصول ایجاد شدن.

در این تصویر که از منطقه Acheron Fossae مریخ گرفته شده، رگهای تاریک و روشنی رو می بینین که روی خط الراس ایجاد شدن.

باور کنین یا نه گردبادهای شنی در مریخ وجود دارن و در این تصویر می تونین اثرات به وجود اومده به وسیله وزش اونا رو روی سطح این سیاره ببینین.

در این تصویر می تونین فلاتایی رو با شیبای ملایم ببینین که سطح روشون رو شنای روان پوشونده. فضای موجود بین این شیبا به باد حساسه و محققان از روی اونا می تونن به گذشته محیط پیرامونی اون پی ببرن.

این عکس به تپه ای با راس تخت تعلق داره که شیبایی عمیق اونو محاصره کرده و در منطقه Capri Mensa قرار گرفته که اونم یکی از بزرگ ترین و عمیق ترین درهای منظومه خورشیدیه.

کلاهکای خورشیدی روی مریخ که در این تصویر به رنگ سفید می بینین شامل قطرات شبنم هستن. اما این شبنما از آب ساخته نشده ان و عوضش از دی اکسید کربن تشکیل گردیده ان. با بالا رفتن دما در فصل بهار، این شبنما طی روند تصعید از حالت جامد مستقیما به گاز تبدیل می شن.

روی سطح مریخ مازی به نام Noctis Labyrinthus هست که به معنی «دخمه شب» است. این ماز به خاطر درهای عمیقش شناخته می شه که به دور همدیگه پیچیده و شکلی قشنگتر رو در سطح این سیاره به وجود آورده ان.

در بعد از ظهر یکی از روزای بهاری دوربین HiRISE این تصویر رو از یه گردباد شنی در منطقه Amazonia Planitia مریخ گرفت. قطر این گردباد در حدود ۳۰ متر و ارتفاعش بیشتر از نیم دوست داره.

در نزدیکی خط استوا در مریخ منطقه ای به نام Aram Chaos قرار داره و عکسی که در بالا می بینین بخشی فرسایش یافته از این منطقه س. نوارهای رنگی منحصربفردی که در این تصویر می بینین بیان کننده تغییرات شیمیایی در صخره ها هستن.

این اشکال لونه زنبوری چیزی عادی در سطح مریخ هستن کهبا شبنمای سفید رنگ از همدیگه جدا شدن.

با از بین رفتن یخ روی مریخ، باد می تونه به آلودگیا و گرد و غباری که زیر این لایه ها قرار داشته برسه. وصلهای مشکی رنگی که در این تصویر می بینین در قطب شمال این سیاره رویت شدن و در اصل منافذی هستن که یخ روشون از بین رفته و باد هم گرد و غبار زیرشون رو با خود برده.

این عکس لبه بالایی یه چاله رو نشون میده که به باور محققان به خاطر تیزی بیشتر از حدش تقریبا تازه س. این چاله در عرض جغرافیایی میانی مریخ قرار داره.

چاله پروکتور به خاطر ریگای روانش معروفه و در این تصویر می تونین نمایی بسیار قشنگتر از اونو ببینین. به بیان دیگه، اینا اولین تپه های شنی هستن که تا الان روی سیاره مورد بحث کشف شدن.

این تصویر واسه چیزیه که با عنوان چاله وارونه ازش صحبت به میون میاد. شنایی که به رنگ آبی تیره در عکس می بینین از صخره های بازالت آتیش فشانی به این نقطه اومده ان. این چاله وارونه در منطقه Arabia Terra مریخ واقع شده و قطر اون بیشتر از ۲۴۳ متره (چیزی در حدود پنج برابر استخرهای شنای مسابقات المپیک).

تصویری که اینجا می بینین در حدود دو سوم مایل از مساحت منطقه Aureum Chaos رو به خود اختصاص داده. این قسمت از جمله معروف ترین مناطق مریخه که در حدود ۱۰۰ سال پیش به وسیله فضانوردی به نام جیووانی ویرجینیو شیاپارلی کشف شد.

منطقه Nili Fossae در مریخ خاک بسیار غنی ای داره که در این تصویر می تونین اونو ببینین. میشه از این خاک مرطوب واسه نگهداری مواد طبیعی استفاده کرد و اصلا واسه همینه که محققان علاقه خاصی به این ناحیه دارن. بخشایی که به رنگ سبز آبی در تصویر می بینین غنی از پیروکسین هستن که در صخره های آتشین روی زمین فت و فراوون یافت می گردن.

یکی از طولانی ترین و قدیمی ترین درها در مریخ Samara Valles اسمشه که طول اون به ۶۲۱ مایل می رسه. تصویری که می بینین واسه یکی از عمیق ترین بخشای اون هستش.

با بالا رفتن دما در فصل بهار، یخ دی اکسید کربن موجود در کلاهکای قطبی طی روند تصعید به گاز تبدیل شده و وارد جو می شه و این اشکال ستاره ای قشنگتر رو از خود برجای میذاره. اینکه به چه دلیل روند ذوب شدن یخای یاد شده باعث تشکیل اینجور طرحایی می شه، موضوع ایه که ذهن محققان رو هم به خود مشغول کرده.

این تصویر که بیشتر به یه مار آبی شباهت داره چیزی نیس جز یه تیکه از شنای روان که به خاطر وزش دراز مدت بادهای مریخی از سمت شرق به غرب بوجود اومده.

دلیلی که باعث تشکیل این سطح شیاردار در منطقه Gordii Dorsum مریخ شده هنوزم نامعلوم س. تپه های شنی موجداری که در این منطقه به چشم می خورن نشون میدن که این ترکا وقتی تپه های شنی بزرگی بودن که کم کم و طبق دلایل نامعلوم سخت شدن.

خندقایی که در سمت چپ این تصویر می بینین مدت هاست که موضوع دعوا محققان هستن. محققان می گن که این شیارهای عمیق یا به خاطر جریان داشتن آب بوجود اومده ان یا دی اکسید کربن مایع یا هر مایع دیگری. علاوه بر این، دلایلی مربوط به وجود گسترده یخ هم در این منطقه که در نیمه شمالی مریخ واقع شده یافت گردیده که نظریه مطرح شده مربوط به جریان داشتن آب در این منطقه و ایجاد خندقا به خاطر اونو تایید می کنه.

عرض کانالایی که در این تصویر می بینین بین یک تا ۱۰ متره. این کانالا در یکی از بزرگ ترین چاله های منظومه خورشیدی به نام Hellas واقع شدن که اونم در نیم کره جنوبی مریخ قرار داره.

سطح بافت مانندی که در این تصویر می بینین بخشی از چاله پولاسه که در نزدیکی مدار میانی مریخ واقع شده. محققان می گن که این چاله وقتی بستر یه دریاچه بوده و بعدا خشک شده.

در این تصویر که از منطقه Samara Valles گرفته شده لایه هایی از صخره رو می بینین که مانند پلکان روی همدیگه قرار گرفتن. ماده صورتی رنگی که در قسمت بالایی سمت راست تصویر می بینین عقیقه که سنگ قیمتی ملی استرالیا هم هم هست.

در این عکس بخشی از یه منطقه شدیدا ناهموار به نام Aureum Chaos رو می بینین. زمین مضرسی که در عکس مشاهده می کنین کانالا و فرسایشی رو نشون میده که به باور محققان به خاطر سیل گسترده مایعات در این منطقه بوجود اومده.

در گوشه بالا سمت راست این عکس سکویی رو می بینین که قطر اون به ۶۱۰ متر می رسه و جستجو کننده Spirit Mars واسه ناسا پس از فرودش در سال ۲۰۰۴ میلادی اونو ایجاد کرده. کلیه عملیاتای انجام شده به وسیله این ربات در فاصله دو مایلی از شرق محل فرودش صورت پذیرفته ان.

این تصویر به تپه های شنی در منطقه Noachis Terra مربوط می شه که مساحت اون به بیشتر از نیم مایل می رسه. اختلافی که در اشکال و اندازه این تپه ها می بینین به خاطر تغییریه که در جهت وزش باد و هم اینکه اندازه قدرت اون به وجود اومده.

دره عمیقی که در تصویر می بینین واسه گودالیه که در منطقه Valles Marineris قرار گرفته؛ دره ای که طول اون به ۲۵۰۰ متر می رسه و به اندازه ای بزرگه که حتی از فضا هم میشه اونو دید.

Arabia Terra نام ارتفاعاتیه که بنظر میاد یکی از قدیمی ترین مناطق مریخ باشه. این تصویریه که مساحتی بالغ بر ۱٫۲ مایل از این منطقه رو نشون میده و تا فاصله ۲۸۰۰ مایلی اون ادامه پیدا میکنه.

زمین شناسا می گن قلمرویی که در این تصویر می بینین و طبق اتفاق شباهت زیادی هم به فلات کلورادو داره وقتی بوجود اومده که مواد مذاب به دلیل روونه شدن سیل به سرعت سرد شدن. عکس بالا مساحتی در حدود نیم مایل رو به تصویر میکشه.

در گوشه پایین سمت راست می تونین یه نقطه نورانی رو ببینین که همون جستجو کننده Curiosity ناساست و درست پشت سر اونم ردی رو مشاهده می کنین که در اثر حرکت اون روی سطح خاکی ایجاد شده.