انواع خطر سرمایه گذاری؛ ۱۱ خطری که سرمایه شما رو تهدید می کنه

انواع خطر سرمایه گذاری؛ ۱۱ خطری که سرمایه شا رو تهدید می کنه “

خطر به زبون آسون احتمالیه قابل اندازه گیری از ارزش ازدست رفته یا به دست نیامده. وقتی صحبت از سرما یه گذاریه خطر یعنی نبود اطمینانی که در مورد بازدهی مورد انتظار یک سرمایه گذاری هست. پیش از اینکه بتونین درباره سرمایه گذاری تصمیم بگیرین باید با انواع مختلف خطر سرمایه گذاری آشنا باشین. واسه همین در این مقاله می خواهیم به انواع متفاوت خطر سرمایه گذاری اشاره کنیم.

 

خطر میزان بهره (Interest Rate Risk)

خطر میزان بهره احتمالِ افتِ ارزش اوراق بدهی با میزان ثابته که بر اثر افزایش میزان تورم اتفاق میفته. هر زمان که سرمایه گذاران اوراق بهاداری بخرن که سودی با میزان ثابت داره، سرمایه شون رو در خطر خطر میزان بهره قرار دادن. این مسئله واسه اوراق قرضه و سهام ممتاز نمونه داره.

خطر تجاری (Business Risk)

خطر تجاری میزان ریسکیه که با اوراق بهادارِ به خصوصی مرتبطه. این خطر رو با نام خطر غیرسیستماتیک هم می شناسن که به خطر مربوط به صادرکننده ی به ویژه یک اوراق بهادار رابطه داره. کلا همه کسب وکارها در یک صنعت دارای نوع یکسانی از خطر تجاری هستن. اما خطر تجاری در مورد هر کسب وکار به احتمالِ ورشکستگیِ پولی صادر کننده ی سهم یا ورق قرضه ی اون کسب وکار اشاره داره. یک راه عادی واسه خودداری از خطر غیرسیستماتیک ایجاد تنوع در سرمایه گذاریه؛ یعنی خرید سهم از صندوقای سرمایه گذاری مشترکی که اوراق بهادار شرکتای جور واجور خیلی رو در سبد سرمایه گذاری شون دارن.

خطر اعتباری (Credit Risk)

این خطر به احتمال نبود توانایی صادر کننده ی اوراق قرضه واسه پرداخت میزان سود مورد انتظار و/یا برگرداندن اصل پول اشاره می کنه. معمولا هر چه خطر اعتباری بالاتر باشه میزان بهره اوراق هم بالاتر هستش.

خطر مالیات پذیری (Taxability Risk)

خطر مالیات پذیری به خطر اوراق قرضه ای اشاره داره که در اول با فرض معاف بودن از مالیات صادر می شن اما ممکنه پیش از فرا رسیدن موعد سررسید، تغییر وضعیت بدن و شامل پرداخت مالیات بشن. از اونجا که اوراق قرضه ی معاف از مالیات میزان بهره پایین تری نسبت به انواع دیگر این اوراق دارن، دارندگان اونا در صورت حالا شدن خطر مالیات پذیری، بازدهی کمتری نسبت به حالت راحت (معاف بودن از پرداخت مالیات) دریافت می کنن.

مطلب مرتبط :   اهمیت سخت کوشی بیشتره یا داشتن استعداد؟ 

خطر استرداد (Call Risk)

خطر استرداد مختص اوراق قرضهه و به احتمال استرداد اوراق قرضه پیش از موعد سررسید اون اشاره داره. خطر استرداد معمولا در کنار خطر سرمایه گذاری دوباره مطرح می شه، که کمی بعد به اون می پردازیم، چون دارنده ی اوراق قرضه در این مرحله باید بفهمد کدوم سرمایه گذاری مقدار برابری سود و خطر رو واسه اون به همراه میاره. خطر استرداد بیشتر زمانی محتمل تره که میزان تورم رو به کاهش باشه. در اینجور شرایطی شرکتا سعی می کنن با جمع آوری اوراق قرضه ی منتشر شده شون و بعد پخش اوراقی که میزان بهره پایین تری دارن؛ پول کمتری از دست بدن. در شرایط کاهش میزان بهره سرمایه گذاران معمولا مجبورند خطر بیشتری رو واسه گرفتن جریانِ درآمدی برابر با گذشته متحمل بشن.

خطر تورم (Inflationary Risk)

خطر تورم یا خطر قدرت خرید به احتمال کاهش ارزش یک دارایی یا درآمد بر اثر افت ارزش واحد پولی یک کشور اشاره داره. به زبون دیگر خطر تورم خطر تورم اقتصادی در آیندهس که طی اون قدرت خرید پول جاری که از یک سرمایه گذاری به دست میاد افت پیدا می کنه. بهترین راه کاهش این خطر سرمایه گذاریای امتحان پذیر (appreciable investments) مثل سهام یا اوراق قرضه ی قابل تبدیله که از یه جور مؤلفه رشد برخوردارن که در دراز مدت از تورم پیشی میگیره.

خطر نقدینگی (Liquidity Risk)

خطر نقدینگی به این احتمال اشاره داره که یک سرمایه گذار ممکنه در زمان مورد نیاز و به اندازه کافی نتونه خرید یا فروش بکنه چون در فرصتای سرمایه گذاری واسه خرید و فروش محدود کردن هست. فروش املاک و مستغلات مثالی خوب واسه تشریح خطر نقدینگی هستن. برخلاف اوراق قرضه ی دولتی یا سهام بلوچیپ (blue chip) که از معروفیت و اطمینان شرکتای معتبر و بزرگ بهره مند هستن و خطر نقدینگی پایین دارن (به سرعت به فروش می رن) بیشتر وقتا فروش املاک و مستغلات در لحظه مورد نیاز، سخته.

خطر بازار (Market Risk)

خطر بازار یا خطر سیستماتیک یه جور ریسکه که تموم اوراق بهادار رو به شکل ای برابر تحت اثر قرار می ده. به زبون دیگر این خطر در اثر عواملی به وجود میاد که نمیشه اونو با تنوع بخشی به سرمایه گذاری کنترل کرد. این عوامل واقعا برآیند متغیرهای اقتصاد کلان هستن که خارج از کنترل سرمایه گذاره مثل: سیاست گذاری دولت، میزان بیکاری، تغییرات میزان ارز، تورم، تولید ناخالص ملی و … .

مطلب مرتبط :   انواع سرمایه گذاری جمعی و امتیازات اون

خطر سرمایه گذاری دوباره (Reinvestment Risk)

در شرایط کاهش میزان تورم، دارندگان اوراق بهادار که موعد سررسیدشان نزدیکه یا واسه تحویل اوراق بدهی احضار شدن، با انتخابی سخت واسه سرمایه گذاری روی اوراقی رو به رو هستن که بتونن میزان بهره ای مساوی یا بیشتری از اوراق تحویل شده واسه شون به ارمغان بیاره. واسه این منظور اونا بیشتر مجبورند اوراقی رو بخرن که مثل گذشته سود عایدشان نمی کنن؛ مگه اینکه خطر اعتباری یا خطر بازار بیشتری رو متحمل شن و اوراقی رو بخرن که از اعتبار کمتری برخوردارن.

این شرایط به خطر سرمایه گذاری دوباره معروفه: این خطر در شرایطی به وجود میاد که در اون کاهش میزان تورم به افت ارزش پولِ به دست اومده از یک سرمایه گذاری منتهی می شه و موجب می شه که اصل و سود سرمایه دوباره با میزان بهره ای کمتر سرمایه گذاری شه.

خطر اجتماعی، سیاسی، قانون گذاری (Social/Political / legislative Risk)

خطر مربوط به احتمال دولتی شدن صنایع، اعمال بد حکومت یا تغییرات اجتماعی که به از دست رفتن ارزش منجر بشه خطر اجتماعی یا سیاسی نامیده می شه. خطرای قانون گذاری مربوط به میزانای بهره هم می تونن جزءِ خطرای قانون گذاری به حساب بیان.

خطر میزان ارز (Currency/Exchange Rate Risk)

خطر میزان ارز، خطر به دلیل تبدیل واحد پول به یک واحد پولی دیگره. نوسانات دائمی میزان ارز خارجی که سرمایه گذاری در اونجا انجام شده در برابر میزان پول داخلی ممکنه ارزش یک دارایی رو با خطر بالاتری رو به رو کنه. واسه سرمایه گذاری در کشورهای خارجی نیازه این فرق میزان ارز در دو کشور مورد توجه قرار بگیره. این خطر به ویژه زمانی زیاد می شه که واحد پول کشوری به ویژه به مقدار قابل توجه افت پیدا کنه، در این حالت تموم سرمایه گذاریای خارجی انجام شده در اون کشور هم دستخوش این افت می شن. همینجوری در صورتی که واحد پول کشور یک سرمایه گذار افت کنه سرمایه گذاری خارجی واسه اون سود آور هستش.

قابل درکه که خطر میزان ارز واسه سرمایه گذاریای کوتاه مدت، بیشتره چون در اونا فرصتی واسه جبران ضررها در طول زمان وجود نداره.

برگرفته از: investopedia

دیدگاهتان را بنویسید